Olivier van Eyken is jongerenwerker bij BAAL Limburg waar hij jongeren begeleid bij het uitvoeren van taakstraffen. Begin 2011 volgde Olivier de opleiding eLab4SocialWork aan de Katholieke Hogeschool Limburg. In dat kader heb ik Olivier gevraagd een gastblog te schrijven.
Internet en sociaal werkers; je zou het kunnen omschrijven zoals ene Homer J. Simpson ooit deed: “Oh, so they have internet on computers now?”. Inderdaad; de sociale sector is (nog) niet echt mee in het gebruik van internet (en bijhorende sociale media) binnen de job. De face-to-face hulpverlening wordt hoog in het vaandel gedragen, en dat wil men absoluut niet vervangen door een computer tussen de sociaal werker en de cliënt te plaatsen.
Dat was zo’n beetje de achtergrond die ik meekreeg toen ik aan de opleiding eLab4socialwork aan de KHLim begon. Alle begrip hiervoor, maar toch keek ik vanaf de start meer naar de mogelijkheden dan naar de beperkingen. Een open geest weet meer, en als die open geest zich dan ook nog eens online kan verrijken, dan is dat helemaal mooi meegenomen.
Als praktijkwerker binnen de dienst BAAL (Bureau Alternatieve Afhandeling Limburg) begeleid ik jongeren bij de uitvoering van gemeenschapsdiensten (taakstraffen voor de Nederlanders onder ons) en geef ik vormingen rond drugs. De doelgroep bestaat uit jongeren tussen de 12 en 18 – de generatie die in de ene hand een papfles en in de andere een smartphone houdt terwijl ze hun eigen babyblog bekeken alvorens over te schakelen naar Netlog of Hyves. Met andere woorden de online generatie. Hoewel ik zelf nog half in die generatie opgroeide, merkte ik dat de huidige wereld van het sociaal werk nog achterop hinkt en de trein dreigt te missen. Hoe kunnen we binnen de job het internet en sociale media inzetten om jongeren meer en beter te bereiken? Of: hoe stemmen we de twee leefwerelden op elkaar af?
De Apestaartjaren toont ons dat de nieuwe media “harder, better, faster, stronger” is en dat we er dus best aandacht voor kunnen hebben:
We kregen binnen de opleiding een heel arsenaal aan bruikbare sites en toepassingen mee;
op die manier slaagde ik erin om de brainstorm met de collega’s (die ik nadien in een dynamische Prezi goot). Alleen al die Prezi zorgt ervoor dat de statische Powerpoints wellicht naar de achtergrond gaan verdwijnen. Of wat dan te denken van Xtranormal: een tool waarmee je zelf dialogen in filmpjes kan schrijven: als dat ze al niet meer aanspreekt…
Naast nuttige tools ook een heel aantal concrete tips voor de uitdieping van verschillende online gebieden. Facebook bijvoorbeeld. Jongeren/cliënten die je een vriendschapsverzoek sturen… Wat doe je daarmee? Een mogelijk antwoord:
Clients asking to “friend” you: If you’re doing direct social work, don’t friend on Facebook. Says Dennis Shelby, PhD, of the Chicago-based Institute for Clinical Social Work.
Tools leren kennen en gebruiken is één ding, maar hoe ze ook verspreiden binnen je organisatie; da’s een ander paar mouwen. Niel Van Meeuwen verwoordt het als volgt: “Je moet de mensen niet proberen overtuigen dat ze dit of dat moeten, je kan ze best wel vragen wat ze verwachten van die sociale media en wat ze ermee willen doen. Aan de hand van die verwachtingen stel je een tool voor om die verwachtingen in te lossen. Is het zo dat men niets verwacht van die dingen, tja dan is het zo. Maar goed wetend dat je als organisatie je doodvonnis tekent door niet in te stappen op dit 2.0 gebeuren.”
Naar de toekomst toe zou ik Google Maps willen gebruiken om samen met jongeren te bekijken hoe het makkelijkst (en met welk vervoersmiddel) van hun thuis naar de werkplek kunnen raken; geen geprul meer met gedateerde dienstregelingen van het openbaar vervoer: alles online up to date! En waarom niet via Facebook bereikbaar zijn voor jongeren die vragen hebben die ze in groep niet kunnen stellen?
Een jongere over gebruik van online filmpjes: “Wow hier gebruiken ze Youtube? En dus niet van die ouwbollige DVD’s? Cool!”
De startpositie is gekend, maar het te bewandelen pad is nog niet duidelijk. En is dat niet net het mooie aan alle sociale media? Geen duidelijk traject, maar wel een uitdaging om het aan te gaan. Ik ben er alvast klaar voor.
{ 1 trackback }
{ 0 comments… voeg er een toe }